بررسی مفاهیم در شرکت های تجاری
معرفی اموال شرکت
اموال و دارایی شرکت متعلق به شخص حقوقی است و از مجموعه آورده شرکاء تشکیل و در عین حال از اموال و دارایی شرکاء مستقل و منفک می باشد شرکاء به محض تحویل و تسلیم سهم شرکت خود به شرکت و اختصاص آن به شخص حقوقی هیچگونه رابطه عینی بر اموال شرکت ندارند و حقوق عینی آنها تبدیل به حقوق دینی می گردد بنابراین شرکتها به عنوان یک شخص حقوقی مستقل از شخص شرکا هستند و بستانکاران برای وصول طلب خود از شرکت باید اموال شرکت را معرفی کنند.آثاراین تفکیک در اموال و اختصاص اموال شرکتهای تجاری میتواند نتایجی داشته باشد که به شرح ذیل دسته بندی می شود:
طبق این تفاسیر و به موجب ماده ۵۸۳ شرکت تجارتی که دارای شخصیت حقوقی است اموال و دارایی و حقوق تکالیف مخصوص به خود دارد و جدا از آن شرکا دارد و طلبکاران شرکت حق درخواست تامین نسبت به دارایی آن را دارند و محدود کردن حقوق آنان به سرمایه ثابت صحیح نیست. زیرا سرمایه اولیه شرکت می تواند جزئاً یا کلاً از بین رود و تبعاً ارزش سهام نیز کاهش یافته و نهایتاً به صفر رسد. این امر بیشتر زمانی اتفاق می افتد که شخص حقوقی در معاملات خود ضرر می کند. همین طور امکان دارد که شرکت پس از تشکیل با سرمایه معین، اموالی کسب کند. این اموال، خواه منقول و خواه غیر منقول الزاماً نباید در سرمایه شرکت وارد گردد؛ اما تضمین مناسبی برای حفظ حقوق طلبکاران است. مدیر تصفیه شرکت نیز بدهی ها و هزینه های دادرسی را از محل دارایی شخص حقوقی و نه صرفاً سرمایه آن پرداخت خواهد کرد. بستانکاران شرکت ها ی شخص که از محل دارایی آن به جمیع مطالبات خود نمی رسند از حق وثیقه ای که دارند نسبت به دارایی شرکاء ضامن بهره برداری می نمایند.در خصوص طلبکاران شخصی شریکان همان طور که قبلاً اشاره کردیم حقی نسبت به اموال شرکت ندارند. آنان فقط حق توقیف سهم ا لشرکه یا سهام بدهکاران خود را به اجرا درخواهند آورد. البته در صورتی که شرکت تحت هر عنوان قانونی وجوهی را به شرکاء خود اختصاص داده باشند حق تامین آن نیز محفوظ می ماند.
بند اول: عدم امکان معرفی اموال شرکت در قبال بدهی شرکاء
علت عدم امکان توقیف اموال شرکت در قبال بدهی شرکاء و جدا بودن شخصیت و در نتیجه دارایی شرکاء شرکت در یکدیگر می باشد. اموال شرکت تعلق به شرکت دارد وجزء دارایی شرکاء نمی باشد تا طلبکاران آنها بتوانند آن را به عنوان دارایی شرکت توقیف و از محل آن طلب خود را وصول کنند. حقی که شریک در شرکت دارد سهم ا لشرکه (سهام) اوست که به موجب آن حق دارد از سود شرکت بهره ببرد. به موجب دلالت مواد ۵۸۳ و ۵۸۸ قانون تجارت شرکت های تجاری دارای شخصیت حقوقی مستقل از شخصیت شرکاء بوده و دارایی آنها نیز مستقل از دارایی شرکاء است، چنان که این امر از امور متمایز کننده شرکت مدنی و شرکت تجاری بوده و از آثار شخصیت حقوقی است و شرکت با مسئولیت محدود نیز جزء گروه شرکت سهامی است که شخصیت شرکاء در آن نقشی ندارد، بنابراین توقیف اموال شرکت با مسئولیت محدود در قبال بدهی مدیرعامل و شرکاء شرکت فاقد مجوز قانونی است. در مورد شرکت تضامنی نیز طلبکاران شخصی شرکاء حق ندارند که طلب خود را مادام که شرکت مربوط منحل نشده است از دارایی شرکت تامین یا وصول کنند.

برچسب:
نویسنده: مدیر سایت